مقدمه: هدف از انجام این پژوهش بررسی پایایی و اعتبار پرسشنامه نگرش افراد نسبت به کمک طلبی پزشکی بود. روش پژوهش حاضر هنجاریابی از نوع آزمونسازی است و بر این اساس روش مورد استفاده توصیفی از نوع پیمایشی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی دانشجویان رشته روانشناسی دانشگاه پیام نور تهران جنوب که در 1395 مشغول به تحصیل می باشند، تشکیل دادند که تعداد آنها 1100 نفر بود. از جامعه مذکور نمونه ای به تعداد 220 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روشهای آماری آلفایکرونباخ، دو نیمسازی آزمون جهت بررسی پایایی و تحلیل عاملی اکتشافی و تایید و ضریب همبستگی جهت بررسی روایی پرسشنامه استفاده شد. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان دهنده رابطه معنادار مثبت بین نگرش افراد نسبت به کمک طلبی پزشکی و رفتار کمک طلبی بود.

این تحقیق باهدف تعیین تأثیر آموزش خودتعیین گری و جنسیت بر کمک طلبی دانشجویان در دانشجویان انجام شد. روش این پژوهش به صورت نیمه آزمایشی به همراه پیش آزمون-پس آزمون، پیگیری با گروه کنترل بود. جامعة آماری شامل کلیة دانشجویان دانشگاه فرهنگیان بیرجند در سال تحصیلی 96-1395 بودند. نمونه آماری شامل 80 دانشجوی دانشگاه فرهنگیان (40 نفر دختر و 40 نفر پسر) که به صورت داوطلبانه ثبت نام و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابتدا بسته آموزشی تدوین و اعتباران مورد ارزیابی قرار گرفت و تأیید شد. سپس طی 12 جلسه برای دانشجویان گروه آزمایش آموزش داده شد. ابزارهای تحقیق شامل مقیاس کمک طلبی ریان و پنتریچ (1995) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره دوراهه و تک متغیری مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد آموزش خودتعیین گری بر کمک طلبی دانشجویان در مرحله پس آزمون و پیگیری تأثیر دارد (001/0>p). تأثیر جنسیت در مرحله پس آزمون در مرحله پس آزمون و پیگیری بر پذیرش کمک طلبی (05/0>p) معنادار است؛ و در مرحله پیگیری تعامل آموزش خودتعیین گری و جنسیت بر هیچ یک از متغیرها تأثیر معناداری ندارد.

هدف از این پژوهش بررسی نقش واسطه ای کمک طلبی تحصیلی در رابطه دانش فراشناخت و بهزیستی مدرسه در قالب یک مدل علی بود. بدین منظور 456 نفر از دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهرستان لردگان به شیوه ی خوشه ای تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سیاههآگاهی های فراشناختی (شرا و دنیسون، 1994)، پرسشنامهرفتار کمک طلبی (رایان و پینتریچ، 1997) و مقیاس بهزیستی مدرسه (کاپلان و ماهر، 1999) استفاده شد. مدل پیشنهادی پژوهش با روش تحلیل مسیر آزمون شد. یافته ها نشان دهنده اثر مستقیم دانش روندی و دانش بیانی بر بهزیستی مدرسه بود. همچنین، انواع دانش فراشناخت اثر مستقیم بر پذیرش کمک طلبی تحصیلی نشان دادند. انواع کمک طلبی تحصیلی نیز بهزیستی مدرسه را تحت تأثیر قرار دادند. نتایج بوت استراپ حاکی از نقش واسطه ای پذیرش کمک طلبی تحصیلی در رابطه بین انواع دانش فراشناخت و بهزیستی مدرسه و نقش واسطه ای اجتناب از کمک طلبی تحصیلی در رابطه بین دانش روندی و بهزیستی مدرسه بود. در کل، نتایج این پژوهش شواهدی را مبنی بر نقش واسطه ای کمک طلبی تحصیلی در رابطه بین دانش فراشناخت و بهزیستی مدرسه فراهم آورد.

مقدمه: هویت های تحصیلی متفاوت، با راهبردهای مختلفی در فرایند یادگیری مرتبط هستند. پژوهش حاضر در پی آن بود که نقش و توان پیش بینی سبک های هویت تحصیلی در کمک طلبی تحصیلی و محق پنداری تحصیلی را بررسی کند.مواد و روش ها: مشارکت کنندگان پژوهش 242 دانشجوی کارشناسی دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی بودند که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه منزلت های هویت تحصیلی (2008)، مقیاس کمک طلبی تحصیلی (1997) و مقیاس محق پنداری تحصیلی (2009) بود. تحلیل با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر انجام شد.یافته ها: هویت تحصیلی موفق، توان پیش بینی مؤلفه پذیرش کمک از متغیر کمک طلبی تحصیلی را به صورت مثبت و معنی دار و مؤلفه اجتناب از کمک را به صورت منفی و معنی دار دارد، همچنین مسئولیت بیرونی شده و حق به جانب از متغیر محق پنداری تحصیلی در آن منفی و معنی دار است. بعلاوه، هویت تحصیلی سردرگم توانست به عنوان پیش بینی کننده مثبت و معنی دار مسئولیت بیرونی شده، و حق به جانبی و هویت تحصیلی دیررس به عنوان پیش بین مثبت و معنی دار حق به جانبی مطرح شود.نتیجه گیری: هویت های تحصیلی متفاوت، با راهبردهای مختلفی در فرایند یادگیری مرتبط هستند. درواقع، هویت تحصیلی را می توان به عنوان یکی از متغیرهای پیش بینی کننده کمک طلبی تحصیلی به عنوان راهبردهای سازگارانه و محق پنداری تحصیلی به شکل راهبردی غیر سازگارانه برای موفقیت در تحصیل در نظر گرفت. بنابراین، بهتر است سیاست گذاران تربیتی مسیر حرکت را در جهت شناسایی علایق برای کسب هویت موفق دانشجویان هموار کنند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

با هدف تعیین تاثیر اهداف پیشرفت وابسته به موقعیت و سطح توانایی بر رفتار و نگرش کمک طلبی تحصیلی، تعداد 114 دانش آموز پسر پایه دوم راهنمایی با توانایی متفاوت در حل مسایل ریاضی (پایین، متوسط، بالا) انتخاب شدند. آزمودنی ها به صورت انفرادی در شرایط تکلیف درگیر و یا خوددرگیر به حل مسایل دشوار ریاضی پرداختند. یافته ها نشان داد که دانش آموزان در شرایط تکلیف درگیر بیشتر اقدام به کمک طلبی نموده و هدف از آن را بهبود یادگیری و رسیدن به موفقیت بیان می کنند. در مقابل در شرایط خوددرگیر، دانش آموزان کمتر به جستجوی کمک پرداخته و هدف از اقدام به کمک طلبی را دشواری تکلیف بیان می دارند. همچنین یافته ها بر این دلالت دارد که سطح توانایی دانش آموزان بر ماهیت کمک طلبی تاثیر می گذارد اما بر میزان کمک طلبی تاثیر معناداری ندارد. به علاوه دانش آموزانی که بیشتر به جستجوی کمک اقدام می کنند در انجام مسایل بعدی به صورت انفرادی و مستقل به موفقیت بیشتری نایل می شوند.

پژوهش شبه آزمایشی حاضر باهدف بررسی تاثیر آموزش خودکارآمدی بر کمک طلبی تحصیلی و اشتیاق تحصیلی در بین دانش آموزان متوسطه دوره اول شهر زاهدان در سال تحصیلی 98-97 انجام شد. با توجه به تعداد افراد جامعه آماری، به کمک روش نمونه گیری هدفمند از میان مدارس متوسطه اول ناحیه دو شهر زاهدان یک مدرسه انتخاب شدند که از بین دانش آموزان این مدرسه تعداد 30 نفر که نمره کمک طلبی و اشتیاق تحصیلی پایینی داشتند انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های کمک طلبی تحصیلی ریان و پیتریچ (1997) و اشتیاق تحصیلی فردریکز و همکاران (2004) به عنوان پیش آزمون از هر دو گروه آزمایش و کنترل استفاده شد و سپس 8 جلسه آموزش خودکارآمدی برای گروه آزمایش انجام و در خاتمه از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار آماری 22 SPSS و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش خودکارآمدی بر کمک طلبی تحصیلی و اشتیاق تحصیلی تاثیر معنی داری دارد.

پژوهش حاضر، نقش باورهای انگیزشی را در رفتار کمک طلبی و پیشرفت تحصیلی 200 دانش آموز پسر پایه سوم راهنمایی که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند، مورد بررسی قرار داد. به منظور سنجش باورهای انگیزشی (اهداف تکلیف مدار، اهداف بیرونی، اهداف توانایی نسبی، ادراک لیاقت شناختی و ادراک لیاقت اجتماعی) از پرسشنامه محقق ساخته و مقیاس ادارک لیاقت هارتر استفاده شد. رفتار کمک طلبی (پذیرش و اجتناب از کمک طلبی) از طریق پرسشنامه محقق ساخته مورد اندازه گیری قرار گرفت و برای سنجش پیشرفت تحصیلی، از میانگین نمرات دروس دانش آموزان استفاده شد. جهت تحلیل داده ها، از روش آماری تحلیل رگرسیون چند متغیری استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که: 1)بهترین متغیرهای پیش بینی کننده پذیرش کمک طلبی عبارتند از: اهداف تکلیف مدار و ادراک لیاقت اجتماعی، 2) بهترین متغیر پیش بینی کنندة اجتناب از کمک طلبی. اهداف بیرونی است و 3) رفتار کمک طلبی (پذیرش و اجتناب از کمک طلبی) پیش بینی کننده پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. به طور کلی، نتایج پژوهش حاکی از اهمیت توجه به مؤلفه های انگیزشی ـ اجتماعی در رفتار کمک طلبی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است.

این پژوهش با هدف تعیین رابطه بین تنیدگی تحصیلی و کمک طلبی آموزشی با پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان انجام شد. جامعه آماری این پژوهش همه دانش آموزان دبیرستان های شهرستان ارومیه در سال تحصیلی 94-1393 بودند. برای انجام این پژوهش 360 دانش آموز (210 دختر و 150 پسر) با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. همه آنها پرسشنامه تنیدگی تحصیلی و پرسشنامه کمک طلبی آموزشی را تکمیل کردند. همچنین معدل سال گذشته به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در نظر گرفته شد. داده ها با روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که میان تنیدگی تحصیلی و پیشرفت تحصیلی رابطه منفی و معنی دار و میان کمک طلبی آموزشی و پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنی دار وجود داشت. همچنین میان تنیدگی تحصیلی و کمک طلبی آموزشی رابطه معنی داری وجود نداشت (p£0.01). تنیدگی تحصیلی و کمک طلبی آموزشی در یک مدل توانستند 13.7 درصد از واریانس پیشرفت تحصیلی را پیش بینی کنند. با توجه به بتای استاندارد سهم تنیدگی تحصیلی در پیش بینی پیشرفت تحصیلی بیشتر از کمک طلبی آموزشی بود (b=-0.28). بنابراین پیشنهاد می شود معلمان، مدیران و برنامه ریزان به نشانه های متغیرهای تنیدگی تحصیلی و کمک طلبی آموزشی توجه و بر اساس آن برنامه های مناسبی را برای بهبود پیشرفت تحصیلی دانش آموزان طراحی نمایند.